വസന്തം

തളിരിട്ട വസന്തം

സൂര്യനെ തൊളിലെന്തിയ ഗ്രീഷ്മം

പെയ്തോരാത്ത വർഷം

ശരതും ഹേമന്തവും ഇലപൊഴിച്ച്‌ പറന്നകന്നു

ഹിമകണങ്ങൾ തഴുകി ശിശിരം പൊയി മറഞ്ഞു

വീണ്ടുമൊരു പൂക്കാലം…

പിന്നെയും വസന്തം

ചിതലൂന്നിയസ്വപ്നങ്ങൾ

വിടരനായി കാതിരിപ്പൂ

നീ പരാഗിയായി ശലഭമായ്‌ വരുമെങ്കിൽ…

Advertisements

മടക്കം

parent-photoതിങ്കൾ മാഞ്ഞു വർഷം ചൊരിഞ്ഞു

വാസന്തം നിറച്ച മാരുതൻ മറഞ്ഞു.

വിരഹം നിറഞ്ഞ ഈ പുലരിയിൽ

എന്നെ തനിച്ചാക്കി അവൾ മടങ്ങി.

ഭ്രമിക്കുന്ന പ്രേണയം പരിണയം ആയി നീ.

മൊഴിയുന്ന വാക്കിൽ നിറഞ്ഞൊരു പൊൻചിരി.

വിരിയുന്ന കനവായി എൻ തേരിൽ വന്നവളെ…

പറയാതെ എന്തെ നീ മടങ്ങി…

കരയുന്ന നിൻ കിടാവിൻ…

മാറോടണയ്ക്കാൻ മറന്നുവോ നീ…

ഊടുവൻ അവനുടെ ഉണ്ണിവയർ

കേഴുന്നു നിന്നുടെ മാതൃത്വം…

അച്ഛനെ കൂടാതെ ഞാൻ അമ്മയാണ്

നിന്നോളം പോരിലാണറിഞ്ഞുമാത്രം…

താരാട്ടു പാടുനീ സ്വപ്നമായി

നമ്മുണ്ണി ഉറങ്ങട്ടെ നിൻ സ്വരത്താൽ…

മടക്കം പറയാതെ പോയ നിൻ വഴി.

മടക്കമില്ലന്നറിഞ്ഞു ഞാൻ…

നിർവാഹമില്ലെനിക്കിന്നു നിന്നോട് കൂടാൻ.

പോറ്റമ്മയായി നമ്മുണ്ണികായി…

പാത 

pathway+imageഹിമ കണങ്ങൾ ദർഭയോട് വിടപറഞ്ഞു ,
നനവൂർണ മണ്ണിൽ ചെന്മാന് പാതയിൽ

അരുണ കിരണങ്ങൾ തേടി ഞാൻ നടന്നു .

എവിടെയോ മറഞ്ഞ കിനാവിന്റെ

ഓർമ്മകൾ പേറി അലയുന്ന മൂഡൻ .

ഭ്രമിക്കുന പ്രേണയവും ഭ്രമിക്കാത്ത കാമവും

നീറുന്ന കനലായി പാത നീളുന്നു .

എവിടെ മറഞ്ഞു നീ അരുണാ

ഇരുളിൻ മറവിൽ പൊയ്മുഖങ്ങൾ ചിരിക്കുന്നു ,

ഇരുൾ കനക്കുന്നു

പുതുപാത തുറന്നിരിക്കുന്നു

തെളിവാർന്ന പാത

പൊയ്മുഖങ്ങൾ മാഞ്ഞിരിക്കുന്നു

സ്വന്തന്ത്രൻ ആണ് ഞാൻ

സർവ്വ സ്വതന്ത്രൻ…

വിട

holding-hands-3ഈ പുതുമഴയിൽ ചേറിന്റെമണമുളവളെ

മാറോടു ചേർത്തു മയങ്ങണം എനിക്കിന്ന് …

നിന്‍റെ അധരത്തിലേ  രുധിരം എന്നിൽ പടരണം …
കാർകൂത്തലിൽ എന്‍റെ മുഖം മറയ്ക്കണം..

വന്യമായ നിൻ ദേഹം എന്നിൽ ലയിക്കണം ..
ഈ രാവ് എന്റെതാണ്.

ഞാനെന്ന പുരുഷനും
നീയെന്ന സ്ത്രീയും

അർത്ഥനാരീശ്വരരായ ദിനം

യാമങ്ങൾ അനന്തമായിരിക്കുന്നു
ചേറിന്റെ ഗന്ധം എന്നെ ഭ്രമിക്കുന്നു
നാളേക്കുള്ള സൂര്യോദയം നമുക്കുള്ളതല്ല

പകരുവിന് നിൻ കയ്യാൽ

അമൃതെന്നു കരുതാം നമുക്കിത്

നിത്യ നിദ്രയിലേക്കുള്ള ഉപായം…
അറിയണം മാലോകർ
തെറ്റ് ആരുടെതെന്ന്

പേരിലെ വാലോ

വാലായ മതമോ…

വിടത്തരിക …

മനുജനും മതവും ഭ്രമിക്കാത്ത

സദാചാരം അർത്ഥശൂന്യമായ

സ്വതന്ത്ര ലോകത്തേക്ക്…

വിട വിട വിട…!!!

പ്രകൃതി

rainപെയ്തിറങ്ങിയിട്ടും എന്തോ പറയാനവൾ ബാക്കി വെച്ചു…

ഇന്നവൾ പ്രേണയാർദ്രയായിരുന്നില്ല

അവളുടെ പാദസ്വരത്തിന്റെ കിലുക്കം   കാഹളമായി തോന്നി …

അവളുടെ സ്പർശനം  വേദനാജനകമായിരുന്നു…
എനിക്കെവിടെയോ പിഴച്ചുവോ എന്നൊരു തോന്നൽ

അവൾക്കിന്നു  കാലമില്ല, കാലഭേദങ്ങളില്ല
അവളുടെ സങ്കടം അവൾ പെയ്തിറക്കുന്നു..

കാലം തെറ്റി…വെറി പൂണ്ടു…

എന്‍റെ പ്രണയം വാക്കുകളിൽ ഒതുങ്ങി,
ഇഷ്ടങ്ങൾക്കു വേണ്ടി അവളെ മനഃപൂർവം മറന്നു….
തെറ്റ് എന്റേതാണ് എന്റേത് മാത്രം..!!!

Blog at WordPress.com.

Up ↑